الشيخ محمد الصادقي الطهراني
41
نگرشى جديد بر نماز و روزه مسافران ( فارسى )
« پاسخِ نامهى دوّم » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم دوست عزيز حضرت آية اللَّه تجليل تبريزى « وفَّقَهُ اللَّه لِتفقُّه القرآن المهجور » پس از عرض سلام و دعاى خير براى آن عزيز كه انشاء اللَّه از قشاوات و غشاوات حوزهاى كه - انسان را از معارف قرآنى دور مىكند - نجات يابيد ؛ باز هم معلوم مىشود به مدارك دوستتان راجع به صلوة قصر مراجعهى عميق نفرمودهايد ، و تنها در پاسخ يكى از پنج ايرادى كه در جواب نامهى اوّل جنابعالى عرض شد ، مرقوم داشتهايد كه « فإذا أطمأننتم » سكون است ، با اين كه اين اطمينان در مقابل خوف قبلى است و نه حركت . وانگهى در حال صلوة ، حركت و راه رفتن در كار نيست [ تا اطمينانش بى حركتى باشد ] و همچنين از نظر لغت ، اطمينان ، سكون بدن نيست بلكه آرامش در برابر خوف و اضطراب است ، و من نمىدانم كتاب اللَّه چه گناهى مرتكب شده است كه بايد بر خلاف نصّ و ظاهرش اين گونه اصرار به عمل آيد ، و بالاخره در اينجا اطمينان كه حكمش اتمام نماز است در برابر خوف قرار گرفته كه حكمش ، قصر از [ كيفيت ] نماز مىباشد . و اما روايات صلوة قصر در سفر بدون خوف ، كه تواترشان ، « 1 » سنت رسول اللَّه و ائمّة معصومين عليهم السلام را ثابت نمىكند ، هر چند هم زياد باشد ، در برابر نصّ و حتى ظاهر مستقرّ قرآن نقشى ندارد و قطعاً
--> ( 1 ) - / در حالى كه متواتر هم نيستند و البتّه همانطور كه پيش از اين بيان كرديم ، تعارضروايات ابواب صلاة المسافر با هم موجب تساقط آنهاست و اگر هم - فرضاً - هيچ تعارضى با هم نداشتند ، پس از عرضه بر قرآن ، به علت معارضه با آن ، طرد مىشوند